Côte D’Ivoire’deki rafinerilerden Kolombiya’daki madenlere, Sırbistan enerji sektöründen Türkiye’deki cam işçilerine, Hindistan’dan Batı Avrupa’ya, Avustralya’dan ABD’ye kadar birçok insanın işi genelde düşük standartlı çalışma koşullarında istihdam eden taşeron veya aracı şirketlerin eline geçiyor. Diğer durumlarda da, taşeron ya da aracı şirketler aracılığıyla veya kısa dönem sözleşmesi ile işe alınan işçilerin devralmasıyla, mevcut işçilerin işlerine son veriliyor.

“Sürekli işi olan sendika işçileri ile düzensiz istihdam edilen işçilerin yaşam koşulları arasındaki fark yüzyıllarla ölçülebilir”

Çoğu güvencesiz olan, çok sayıda “yeni istihdam yöntemi” icat edilmiş ve uygulanmıştır. Irkçılık yapılmayan nadir iş alanlarından biridir bu: düzensiz istihdam ve taşeron işçiliği (CAL) ile yapılan istihdam gelişmekte olan ülkelerin mavi yakalı maden işçileri kadar OECD ülkelerindeki yüksek teknolojilerden biyoteknoloji sektöründe çalışan beyaz yakalı işçileri de etkiler. Aslında, bilinen çoğu “yönetim teknikleri”’nin aksine “güney”’den “kuzey”’e yayılan tek fenomenin bu olduğu söylenebilir.